Ημέρα κατά της Σχολικής βίας και του Εκφοβισμού

Το Β1 και το Β2 συγκεντρωθήκαμε και αφού παρακολουθήσαμε
προσεκτικά βίντεο με την αφήγηση του παραμυθιού
«Η μέρα που έγινα κι εγώ λύκος»
συζητήσαμε για το θέμα του βιβλίου.

Στη συνέχεια βγήκαμε στο προαύλιο και παίξαμε κινητικά παιχνίδια.
Οι μισοί υποδύονταν τους λύκους φορώντας σχετικά καπελάκια
και οι άλλοι μισοί κρατώντας τα ραβδία της αγάπης έτρεξαν,
ακούμπησαν με τα ραβδάκια τους λύκους
και τους “μεταμόρφωσαν” με τη δύναμη της αγάπης.

Στη συνέχεια παίζοντας τον καθρέφτη της αγάπης
έμαθαν στους λύκους πως να φέρονται γλυκά και ευγενικά.

Στο τέλος λέγοντας μια γλυκιά κουβέντα ο ένας στον άλλο
πιαστήκαμε χέρι με χέρι και με συνεργασία
χωρίς να αφήσουμε στιγμή το χέρι του διπλανού μας
περάσαμε ένα στεφάνι από τη μια μεριά του κύκλου ως την άλλη.

Τέλος στην τάξη φτιάξαμε σχετικό κολλάζ
και καπελάκι με το μήνυμα που θέλαμε να περάσουμε:
“Όλοι μαζί! Κανένας μόνος!”

Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Δεν έχουν μόνο τα παραμύθια κακό λύκο. Έχει έναν και το σχολείο μου. Τη λένε Άγκνες και τριγυρίζει με την αγέλη της. Για να βάλω ένα τέλος στις κοροϊδίες της και να βρω κι εγώ φίλους, έφτασα να γίνω κι εγώ… «λύκος». Στο σχολείο, η Σάρλοτ ακούει λέξεις που κόβουν σαν δόντια κοφτερά, κι έτσι νιώθει έναν κόμπο που όλο μεγαλώνει. Θα βρει άραγε τρόπο να νικήσει τον φόβο και τον θυμό;
Ένα βιβλίο που προσεγγίζει το πρόβλημα του σχολικού εκφοβισμού και αναδεικνύει τη δύναμη της φιλίας.

Εικονογράφηση: Annick Masson
Κείμενο: Amelie Javaux
Μετάφραση: Αντώνης Παπαθεοδούλου

Το βίντεο με το παραμύθι εδώ: